'AB Vakwerk heeft me nooit laten zitten.'

Gepubliceerd op 9 maart 2020
'AB Vakwerk heeft me nooit laten zitten.'

Sikke Peenstra werkt volgend jaar al veertig jaar voor AB Vakwerk. „Bewust, vanwege de afwisseling.” De laatste dertien jaar echter steevast op een maaimachine voor onder meer sportvelden. „Maar ik ben blij dat ik dit doen kan.” Hij houdt van het boerenleven. Bij zijn woonboerderij in Hinnaard, heeft Peenstra 3 hectare grasland waarop hij wat schapen en dikbilkoeien houdt. Voor zijn broodwinning
heeft hij zich altijd uitbesteed als bedrijfsverzorger. Melken was één van zijn favoriete bezigheden en hij vertelt smakelijk hoe hij eens per vergissing noodgedwongen twee veestapels achter elkaar moest melken.

„Ik had een adres opgekregen, reed er ’s morgens even na vijven heen en molk de koeien. Ik had me intussen wel afgevraagd waar toch die koe was die penicilline kreeg. Daarvan worden de uiers paars gespoten, zodat je weet dat je die melk moet afvoeren, maar geen paarse koe te zien. Toen ik klaar was, kwam de verbaasde boer aan lopen: ‘Bedankt voor
het melken, maar je moest bij de buren zijn’. Die stonden me inderdaad al op te wachten en mijn vrouw ook, want ze hadden haar gebeld waar ik bleef. Dus zij dacht minstens dat ik een sloot in was gereden. Toen heb ik die koeien ook nog maar gemolken en daar stond ook de paarse koe tussen.” 

Maar melken is er voor Peenstra sinds 2004 niet meer bij. „Ik reed op een rondebalenpers. Het was een demopers en ik had steeds malheur. Na vijftien balen sloeg ‘ie iedere keer in storing en moest ik ‘m met de hand weer voor de sensor draaien. Ik had al een paar keer om een monteur gebeld, maar het was zo druk dat ik me zelf nog maar moest zien te behelpen.” In een onbewaakt ogenblik ging het fout. Peenstra kwam bij in het ziekenhuis en moest leren leven met het besef dat hij zijn rechterarm mist.

„Voor mijn gevoel heb ik ‘m nog en de fantoompijn blijft. Dat gaat nooit over, maar als je bezig bent kun je het loslaten.” Hij laat zich niet beperken. „Dat leren ze je in het ziekenhuis wel. Ik spring zo in het water en zwem een eind weg.” Hij knutselt met één hand van alles in elkaar - ’de lijmtang is mijn vriend’ - en kan met een zelfontwikkeld hulpmiddeltje zelfs zijn hobby biljarten blijven uitoefenen.

Hij haalde opnieuw zijn rijbewijs en werkt sindsdien via AB Vakwerk voor Noordmans Maaiservice in Britswert. „Het is een vak apart, je moet strak werk afleveren. En er zitten regelmatig nieuwe adressen tussen, waardoor ik ook weer andere mensen ontmoet.” Peenstra haalt er voldoening uit. „Met dank aan AB Vakwerk, die heeft me nooit laten zitten.”

AB Vakwerk maakt gebruik van cookies (en vergelijkbare technieken) om jouw bezoek aan abvakwerk.nl zo makkelijk en persoonlijk mogelijk te maken. Met behulp van deze cookies volgen wij en derde partijen jouw internetgedrag binnen en mogelijk buiten onze website. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Je kunt je toestemming altijd weer intrekken. Lees onze cookieverklaring voor meer informatie.